Warning: unlink(/home/gamedoc/domains/bazinameh.org/public_html/wp-content/plugins/redux-framework/ReduxCore/inc/fields/typography/googlefonts.php): Permission denied in /home/gamedoc/domains/bazinameh.org/public_html/wp-content/plugins/redux-framework/ReduxCore/inc/fields/typography/field_typography.php on line 945

مباحث پیرامون رابطه مدیتیشن و بازی‌های رایانه‌ای

گسترش و وسعت بازی‌های رایانه‌ای باعث شده تا این هنر – صنعت، با مسائل مختلفی گره بخورد. یکی از این مسائل مدیتیشن است.

خب شاید برای خیلی از شماها هم سوال باشد که اصلا این دو چه ربطی به یکدیگر دارند؟ یا اصلا مدیتیشن چی هست؟ نکته مهم و ناراحت‌کننده این است که «بازی‌های رایانه‌ای» و «مدیتیشن» هر دو جایگاه‌شان در افکار عمومی آن‌طور که شایسته هست ارج نهاده نشده است! تفکر اذهان عمومی درباره مدیتیشن به این گونه است که همان‌طور که در بعضی فیلم‌ها دیده‌ایم، شخصی با تمرین‌های طاقت فرسا در گوشه‌ای ساکت و به‌صورت چهار زانو  می‌نشیند و  پشت دست‌هایش را روی زانوهایش می‌گذارد و با تمرین دم و بازدم عمیق سعی در ایجاد یک محیط درونی آرام دارد. این قضیه برای دنیای بازی هم صادق است و جای تاسف دارد که به بازی‌های رایانه‌ای به چشم «گذران وقت» و صرفا «سرگرمی» نگاه می‌شود. و جدای از این واقعیات، حقیقت این است که هر دو مقوله‌ی ذکر شده خیلی وسیع، عمیق و زیبا هستند.

اما مدیتیشن چیست؟ مدیتیشن به معنای متمرکز کردن ذهن است. این تمرکز می‌تواند روی یک صدا، عبارت یا دعا، شئ، تصویر، آگاهی از خویشتن، نحوه تنفس، فرائض دینی و… صورت گیرد.

images.duckduckgo.com_-1

وقتی شما مدیتیت می‌کنید، حالت غالب روزانه شما که شامل آگاهی و تفکرات شاخه‌ای می‌شود، آرام آرام محو شده و اصطلاحا شما به حالت «بی ذهنی» می‌رسید که در این حالت شما قادر به کنترل افکار خود هستید. بگذارید این‌گونه بیان کنم؛ همه ما در طول روز وقتی درحال انجام کارهای روزمره‌مان هستیم، خواه ناخواه یک رشته فکرهای به هم پیوسته به سراغمان می‌آیند.(فارغ از اینکه از کجا می‌آیند و منشا آن‌ها کجاست) که بسته به نوعی که ذهنمان را تربیت کرده‌ایم، به این رشته فکرها نیروی ادامه‌ی حیات می‌دهیم یا اینکه ممکن است از آن‌ها خوشمان نمی‌آید و سریع به یک چیز دیگر فکر می‌کنیم. به این حالت «آگاهی» می‌گوییم. آگاهی‌ای که به ما این قدرت رو می‌دهد که افکارمان را  «بِه گزین» کنیم. این قدرت در حالت آگاهی معمولی نسبی هست و همان‌طور که گفتم بسته به نوعی که ذهنمان را تربیت کرده‌ایم قادر به کنترل این رشته فکرها هستیم.

اما در حالت بی ذهی وقتی که ما در حال مدیتیت هستیم چون دیگه ذهنی وجود ندارد که فکر کند، آن‌جا است که ذهن شما به سکون کامل می‌رسد! الان قرار است متوجه شویم چگونه می‌توانیم سکون ذهن را حس کنیم و حتی با تمرین مکرر تسلط بر آن را ارتقا بدهیم.

IO2G1dE

برخلاف تصور عموم، شما قادر هستید با هرچیزی که توانایی آن را به شما بدهد که دنیای اطراف‌تان را برای مدتی محو کند مدیتیت کنید. حتی ظرف شستن! این سکون ذهنی حین مراقبه هست که چرخه انرژی را در بدن شما متعادل می‌کند. طبق باور راهبان بودایی که ید طولایی در مراقبه سنتی دارند، بیش‌ترین چیزی که می‌تواند انرژی روزانه شما را هدر بدهد، تنش‌های روزانه‌ای هست که دارید. تنها راه فرار از این اتلاف انرژی سکون ذهن یا همان بی‌ذهنی است.

خب مطمئنا تا این‌جا برای‌تان این سوال پیش آمده که ما که همیشه در بازی باید حواس خود را جمع کنیم تا کارهای مختلفی انجام دهیم، چگونه می‌توان آن را مدیتیشن قلمداد کرد؟ در صورتی به‌صورت دائم هیجان بر ما غلبه کرده است.

بله کاملا حق با شماست. وقتی شما در بازی دائما در حال فکر کردن هستید، و برای بهتر بازی کردن تلاش می‌کنید، در واقع در حال تمرین مدیتیت هستید ولی مدیتیت نمی‌کنید. مراقبه و سکون ذهن زمانی خودنمایی می‌کند که در بازی «ماهر» باشید و بدون دغدغه و فارغ از دنیای اطرافتان مشغول بازی باشید.

یادتان نرود هر چه سکون  ذهن را بیشتر و بیشتر تمرین کنید، تاثیرات مثبت آن هر روز در زندگی‌تان بیشتر و بیشتر حس خواهید کرد.