تیشه به ریشه صنعت بازی‌سازی نزنیم!

بازی‌سازی. دنیایی بزرگ و بی‌انتها که هر روز در حال رشد است. این صنعت جوان و نوپا کم‌کم در اکثر کشورها در حال شکل‌گیری است و در آینده‌ای نه چندان دور شاهد آن خواهیم بود که بازی‌سازی به یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های درآمدزایی و صنعت تبدیل خواهد شد. گرچه الان هم می‌توان آن را یکی از بزرگ‌ترین قطب‌ها در صنعت دانست. کشور ما، ایران نیز چند سالی است که در کورس بازی‌سازی افتاده و سعی دارد تا هرچه زودتر خود را به بازار جهانی ثابت کند. متاسفانه اکثرا بر این باور هستیم که تجربه بازی‌سازها و پیشرفته شدن ابزارهایمان باعث می‌شود تا با بازی‌های خوبی را بسازیم و خوش بدرخشیم. اما اگر اسم بازی‌سازی را صنعت گذاشته‌ایم و می‌خواهیم مثل کشورهای اروپایی و آمریکایی محصولات باکیفیت تهیه کنیم پس چرا از آن‌ها الگوبرداری نمی‌کنیم؟ صنعت یعنی مجموعه کارهای مختلفی که باعث ایجاد چرخه شده و پیشرفتی در آن حاصل شود نه اینکه یک بازی‌ساز یک کار انجام دهد، بازی‌ساز دیگر کار دیگر و رسانه‌های مرتبط با بازی نیز ساز خود را بزنند. خب مشخص است که این روند باعث شکل‌گیری هرچیزی می‌شود به غیر از صنعت بازی‌سازی. عوامل تاثیرگذار مانند رسانه‌ها و بازی‌سازها را که کنار بگذاریم به دیگر عواملی می‌رسیم که هیچ نقشی در این صنعت ندارند ولی تا دلتان بخواهد علاقه زیادی دارند تا بازی‌های رایانه‌ای را بد جلوه دهند. از همین‌رو تصمیم گرفتیم در پرونده این شماره به صنعت بازی‌سازی بپردازیم. صنعتی که اگر این هنجارشکنی‌ها در آن پایان نیابد شاهد شکست آن خواهیم بود.

برای مطالعه کامل این مقاله، شماره نهم مجله بازینامه را دانلود کنید.